آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۷۷
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۷۷ وَ قَالَ ع أَشَدُّ اَلذُّنُوبِ مَا اِسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُهُ حکمت ۴۷۷ بزرگ ترین گناه (اعتقادى) و درود خدا بر او، فرمود: […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۳۷ – ترجمه اردبیلی
و فرمود مردی را که سؤال کرد ازو که پند دهد او را مباش از آن کس که امیدوار بود بآخرت بغیر عمل پسندیده و تاخیر کند توبهرا بدرازی آرزو […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۴۶۶
عفت ورزیدن و اجر شهادتما المجاهد الشهید فی سبیل الله باعظم اجرا ممن قدر فعف(رزمندهای که در راه خدا به مقام شهادت نائل آمد ارجمندتر از آن کسی نیست که […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۲۳۳
[صفحه ۳۴۲](الحمد لله الفاشی) ای: المنتشر. (حمده) قال تعالی: (تسبح له السماوات السبع و الارض و من فیهن و ان من شیء الا یسبح بحمده و لکن لا تفقهون تسبیحهم […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۴۹ – صفات خداوندی
[صفحه ۲۷۱]از خطبه های آن حضرت (ع) است بطنت الوادی: در آن سرزمین داخل شدم. بطنت الامر: باطن آن را دانستهای. سپاس ذات مقدس باری تعالی را سزاست که به […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۴۳
[صفحه ۷۷۴](دوری کردن تو از کسی که علاقهمند به توست، باعث کمبهرگی توست، و علاقهمندی تو به کسی که به تو بیاعتناست باعث ذل توست). اما مطلب اول، از آن […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۰۸
[صفحه ۷۵۰]امام به فرزندش امام حسن (ع) فرمود: (پسرک من، مبادا چیزی از دنیا را پس از خود بگذاری، زیرا که آن را برای یکی از دو تن خواهی گذاشت: […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۹۵ – ترجمه اردبیلی
و از خطبه دیگر استشکر و ستایش مر خدای راست که اول هدایتست پس هیچ چیزی نیست پیش از او و آخر بینهاتیست پس هیچ چیزی نیست بعد ازاو پیداست […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۲۹ – درباره پیمانهها
[صفحه ۲۵۷]از سخنان آن حضرت علیه السلام است. درباره پیمانهها و ترازوهاست: اثویاء: جمع آن ثوی بر وزن فعیل: مهمان کدح: کوشش حثاله: درد، پست از هر چیزی دائب: کوشا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – خطبه ۱۶۴ – آفرینش طاووس
شگفتی آفرینش انواع پدیدههاابتدعهم خلقا عجیبا من حیوان و موات و ساکن و ذی حرکات(مخلوقات عجیبی از حیوان و جماد، ساکن و متحرک پدید آورد)ملکالشعراء بهار:سرسری بر پا نگشته است […]