آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۳۸
[صفحه ۶۹۷](آبروی تو روان نیست، درخواست ار دیگران آن را فرو میچکاند، پس بنگر تا نزد چه کسی آن را فرو میچکانی). امام (ع)، آبرو را استعاره برای حیا و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۰۸
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۰۸ وَ قَالَ ع مَنْ صَارَعَ اَلْحَقَّ صَرَعَهُ حکمت ۴۰۸ سر انجام حق ستیزى (اعتقادى) و درود خدا بر او، فرمود: هر […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۲۶
[صفحه ۳۵۶]احسن ما فی المراه عفتها، و تدبیر منزلها، و مشارکتها الرجل فی آلامه، و التعاون معه علی زمانه.. و الزهو الذی یقبح فی الرجال و یذم هو ممدوح و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۵۴ – ترجمه اردبیلی
و فرمود ای پسر آدم بر مدار غم روز خود را که نیامده بتو بر غم روز خودت که آمده است بتو پس بدرستی که اگر باشد باقی ازعمر تو […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۱۴
[صفحه ۶۰۱](هر که شرم بر او جامهای بپوشاند، دیگران عیبش را نبینند). کلمهی ثوب را استعاره برای شرمی که فراگیر انسان است، آورده، و با استعمال کسوه استعاره ترشیحی به […] -
0
نامه ۴۶ نهج البلاغه – به یکى ازکارگزارانش در رفتار با مردم
و من کتاب له ع إ لی بَعْضِ عُمّالِهاءَمَّا بَعْدُ ، فَإِنَّکَ مِمَّنْ اءَسْتَظْهِرُ بِهِ عَلَی إِقَامَۀِ الدِّینِ ، وَ اءَقْمَعُ بِهِ نَخْوَهَ الْاءَثِیمِ ، وَ اءَسُدُّ بِهِ لَهَاهَ الثَّغْرِ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۲۱۱
[صفحه ۵۴۵]((مجلد ۱۳، صفحه ۲۹۶، الفصل الثالث و الاربعون- فی مکارم الاخلاق)) اقول: من الغریب عدم ذکر العنوان فی (ابن ابیالحدید) هنا بل بعد (۲۱۵). (و الله مستادیکم شکره) فی […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۳۰
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۳۰ وَ قَالَ ع وَ قَدْ رَجَعَ مِنْ صِفِّینَ فَأَشْرَفَ عَلَى اَلْقُبُورِ بِظَاهِرِ اَلْکُوفَهِ یَا أَهْلَ اَلدِّیَارِ اَلْمُوحِشَهِ وَ اَلْمَحَالِّ اَلْمُقْفِرَهِ وَ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۷ – ترجمه اردبیلی
بترسید از نافرمانیهای خدا در خلوتها پس بدرستی که گواه همان حکم کننده استبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۶۴ – ترجمه اردبیلی
و فرمود هر گاه واقع نشود آنچه خواهی پس باید که باک نداشته باشی بهر کیفیت که باشیبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی