آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴ وَ قَالَ ع اَلْعَجْزُ آفَهٌ وَ اَلصَّبْرُ شَجَاعَهٌ وَ اَلزُّهْدُ ثَرْوَهٌ وَ اَلْوَرَعُ جُنَّهٌ وَ نِعْمَ اَلْقَرِینُ اَلرِّضَى حکمت ۴ ارزشهاى […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۴۱۹
[صفحه ۶۰۴]اقول هکذا فی (المصریه) و الصواب فی الاول ایضا (فکانما) کما فی (ابن ابیالحدید و ابنمیثم و الخطیه). قالوا و وجه کلامه (ع) فی الشکایه من المرض ایضا حد […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۴۴۷
[صفحه ۵۲](الفصل الخمسون- فی وصف الانصار و … ) و سئل عن اشعر الشعراء فقال (ع): (یرید امرا القیس). اقول: قال ابن ابیالحدید فی (امالی ابن درید الحرموزی): عن ابن […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۰۵
[صفحه ۷۴۸](هر کس همچون آزادمردان در برابر ناملایمات ایستادگی نکند همچون نادانان بیتجربه آن را از یاد خواهد برد). امام (ع) با نسبت دادن صبر و ایستادگی به آزادمردان و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۲۷ – ترجمه اردبیلی
از کلام علی علیه السلام است نیز مر خوارجپس اگر باز نمیایستید از فرمان بجز این که گمان میبرید که من خطا کردهام و گمراه شدهام پس چرا گمراه میدانید […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۰۰
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۰۰ وَ قَالَ ع وَ أُتِیَ بِجَانٍ وَ مَعَهُ غَوْغَاءُ فَقَالَ لاَ مَرْحَباً بِوُجُوهٍ لاَ تُرَى إِلاَّ عِنْدَ کُلِّ سَوْأَهٍ حکمت ۲۰۰ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۴
[صفحه ۱۰۰]اللغه: تسنم الشیء: علاه من قولهم تسنم الناقه ای رکب سنامها. و الذروه- بکسر الذال و ضمها- اعلی الشیء. و النفجرتم: خرجتم مثل تفجر الماء من الارض ای خروجه […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۶۸ – سرزنش یاران
[صفحه ۴۰۵]از سخنان آن حضرت (ع) است حوص: خیاطی کردن. تهتک: پاره شود. اطل: ظاهر شود، آشکار گردد. بکار: جمع بکر، شتر جوانی که تازه برپشتش بار نهادهاند. عمده: شتری […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۷
[صفحه ۱۱۳]اللغه: ملاک الامر: قوامه الذی یملک به، یقال: القلب ملاک الجسد ای لا وجود للجسد الا به. و اشراک: جمع حبائل الصید. و الحجور: جمع حجر- بکسر الحاء- حضن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۱۴
ارزش حیاء (حفظ آبرو)من کساه الحیاء ثوبه لم یر الناس عیبه(کسی را که لباس حیاء، در بر گیرد، مردم، عیب او را نمیبینند)ملکالشعراء بهار:ای برادر تا توانی گیر با آزرم […]