آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۵۰
[صفحه ۷۷۸](نشانهی ایمان آن است که راستگویی را حتی در جایی که برای تو زیان دارد بر دروغگویی سودبخش برگزینی، و دیگر این که گفتارت از حد دانستهات بیشتر نباشد، […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – نامه ۱۵ – راز و نیاز با خدا
فطرت خداخواهی و حق آشنائیاللهم الیک افضت القلوب(بار خدایا! دلها به تو پیوستهاند)امام خمینی (ره):گرچه از هر دو جهان هیچ نشد حاصل ماغم نباشد، چو بود مهر تو اندر دل […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۵۹ – ترجمه اردبیلی
از بنده خدا علی امیر مؤمنان علیه السلام بسوی اهل شهرها قصه میفرماید در آن آنچه جاری شده میان او میان اهل صفّینو بود آغاز کار ما که رسیدیم با […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۲۸
[صفحه ۸۳](الفصل الثامن و الثلاثون- فی القیامه و النار و الجنه) اقول: لو کان کلام یاخذ بالاعناق الی الزهد فی الدنیا، و یضطر الی عمل الاخره لکان هذا الکلام، و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – نامه ۵
[صفحه ۳](الفصل الثالث و العشرون- فی عتاباته (ع) لعماله و غیرهم اقول: رواه نصر بن مزاحم فی (صفینه) و ابنقتیبه فی (خلفائه) و ابن عبد ربه فی (عقده) مع زیاده […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۳۱
[صفحه ۷۶۷](تمام پارسایی بین دو کلمه از قرآن است که خداوند پاک میفرماید: لکیلا تاسوا علی مافاتکم و لا تفرحوا بما آتاکم، و کسی که بر گذشته افسوس نخورد، و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – کلمه غریب ۴
[صفحه ۶۳۲](هرگاه زنان به حد کمال رسیدند، خویشاوندان پدر سزاوارترند). نص، منتهی درجهی چیزها و پایان آنهاست مثل انتهای راه رفتن، چون نهایت رفتاری است که چهارپا توانایی انجام آن […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – نامه ۷۹ – به سرداران سپاه
[صفحه ۴۰۰]از جمله نامه های امام (ع) به سران لشکرها موقعی که به خلافت رسید: (اما بعد، نابودی و هلاکت پیشینیان شما از آن جهت بود که مردم را از […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۳۵۹
اموال دنیایا ایها الناس، متاع الدنیا حطام موبیء فتجنبوا مرعاه(ای مردم! کالای دنیوی همچون گیاه خشک خطرزاست از چنین، چراگاهی، دوری گزینید)لامع:مال را عاریه دان، در کف خود، تا دم […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۵۷
[صفحه ۱۳۳]اللغه: نفر من الشیء: جزع و ابتعد، و الی الشیء: اسرع الیه. و استعبنی: طلب منی ان ارضیه بما یرید. الاعراب: هذا عطف بیان لحیی، و ظالما حال، و […]