آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – خطبه ۱۶۰ – در بیان صفات پیامبر
جایگاه توکلو اتوکل علی الله توکل الانابه الیه(به خدا، توکل میکنم، توکلی که همراه با بازگشت و انابه رونی است)مولوی:گفت پیغمبر به آواز بلندبا توکل زانوی اشتر ببندرمز الکاسب حبیب […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۱
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۱ و من خطبه له ع و هی کلمه جامعه للعظه و الحکمه فَإِنَّ اَلْغَایَهَ أَمَامَکُمْ وَ إِنَّ وَرَاءَکُمُ اَلسَّاعَهَ تَحْدُوکُمْ تَخَفَّفُوا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۴۶۱
[صفحه ۴۴۸]و اما الثانی فراواه ابوالعباس الثقفی- و قد نقله ابن ابیالحدید فی موضع آخر- عن علی بن محمد النوفلی عن ابیه و مشیخته قالوا: قال علی (ع): یهلک فی […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۳۷۹
اثر تلاش و کوششمن طلب شیئا ناله او بعضه(کسی که با جدیت در صدد دستیابی به چیزی باشد همه آن یا بخشی از آن را بدست خواهد آورد).جامی:جامیا بر در […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۸۵
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۸۵ و من خطبه له ع و فیها صفات ثمان من صفات الجلال وَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۵۸
[صفحه ۴۵۶]اقول: رواه المبرد فی (کامله)، و الخطیب فی (تاریخ بغداده)، و المسعودی فی (مروجه)، و المفید فی (ارشاده)، و ابنطاووس فی (نجومه) و ابنمیثم فی (شرحه). ففی الاول: (و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۷۶
[صفحه ۶۵۷](علم، راه را بر بهانهجویان میبندد). یعنی علم به امور دینی و آنچه از مژده و بیم که پیامبر (ص) آورده است، راه بهانه را به کسانی که میگویند: […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۳۲۹
[صفحه ۴۱۴]کل الناس یحبون المال و الثراء، و هم علی علم الیقین بان لهم فیه شریکین: الوارث و الحوادث، و ایضا الامام یعلم بانهم علی علم و یقین من ذلک، […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۶۱
[صفحه ۷۸۵](دو دسته دربارهی من هلاک میشوند: دوستی که تندروی میکند، و بهتانزنندهای که دروغ میبندد). سیدرضی میگوید: این سخن مانند عبارت سابق آن بزرگوار: (هلک فی رجلان محب غال […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۵۶ – به شریح بن هانى
از نامه هاى امام(علیه السلام)به شریح بن هانى است در آن زمان که وى را به عنوان فرماندهى مقدمه لشکر به سوى شام فرستاد.(۲)۱٫ باید توجّه داشت که «شریح بن […]