آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۵۰ – ترجمه اردبیلی
و فرمود در کلامی که جاری شده این در مجرای کلامیکه گذشته پس بعضی از مردمان انکار کنندهاند فعل منکر را بدست خود وزبان خود و دل خود پس این […] -
0
خطبه ۱۳۱ نهج البلاغه – در فلسفه قبول حکومت و توصیف امام حق
و من کلام له عاءَیَّتُهَا النُّفُوسُ الْمُخْتَلِفَۀُ ، وَالْقُلُوبُ الْمُتَشَ تِّتَۀُ ، الشَّاهِدَهُ اءَبْدانُهُمْ ، وَالْغَائِبَۀُ عَنْهُمْ عُقُولُهُمْ ، اءَظْاءَرُکُمْ عَلَی الْحَقِّ وَ اءَنْتُمْ تَنْفِرُونَ عَنْهُ نُفُورَالْمِعْزَی مِنْ وَعْوَعَۀِ الْاءَسَدِ […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۲۰۶ – نیایش
[صفحه ۶۸]از دعای آن حضرت (ع) است: دابر: فرزند و نسل انسان، و نیز به معنای کمر و پشت آمده است. التباس: آمیختگی. اضطهد: مورد ستم واقع شد. تتابع: هجوم […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۲۳۰ – در سفارش به تقوا
[صفحه ۳۲۸]از خطبه های آن حضرت (ع) است: اعورتم: بدیهای خود را آشکار کردید عوره: عیب و بدی و آنچه که از آن شرم دارند. (مردم! شما را سفارش میکنم […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۱۰۱
[صفحه ۵۲۴](الفصل التاسع- فی اخباره (ع) بالملاحم … ) اقول: قال ابنمیثم بعد العنوان الاول: نبه (ع) فی هذا الفصل علی ما سیقع بعده من الفتن، و یختص منها فتنه […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۳۲۰
[صفحه ۱۵۳](الفصل الثانی و الاربعون- فی ما بینه (ع) من العبادات و … ) هکذا فی (ابن ابیالحدید و ابن میثم و الخطیه) و زادت (المصریه) (منه) قبل (غنی) و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۱
[صفحه ۴۱۱](الفصل السادس و الاربعون- فی الاصدقاء) (اعجز الناس من عجز عن اکتساب الاخوان) نظیره ما فی (العلل)، قال الاصبغ: کان امیرالمومنین (ع) اذا اراد ان یوبخ الرجل یقول له: […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۲۳۳
[صفحه ۱۰۰]اللغه: توائم و توام: جمع توام، و هو المولود مع غیره فی حمل واحد. و الالاء: النعم. و بحکمه: بحکمته. و یضربون فی غمره: یمضون فی شده. و الحین […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۰۳ – پیامبر و فضیلت خویش
[صفحه ۳۷]از خطبه های آن حضرت علیه السلام است: لغات و شرح زیادتیهای این خطبه بر آنچه پیش از این ذکر شده چنین است: حسیر: خسته و درمانده در راه […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۱۶۱
[صفحه ۳۲۶]لا تذنب و لا تطلب العفو، ما کان اغناک عن الحالین. و بکلمه: الوقایه خیر من العلاج. و فی بعض النسخ المعونه بدل التوبه، و التوبه بالذنب انسب.برگرفته از […]