آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۷۵ – اندرز
[صفحه ۴۴۸]از خطبه های آن حضرت (ع) است حجزه: جایی که کمربند را میبندند. مراقبه: محافظت کردن. غراء: سفید، روشن. خداوند بندهای را که گفتار حکمت آمیزی را شنید و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۳۴۱
راه رهائی از عیبجوئیمن نظر فی عیب نفسه اشتغل عن عیب غیره(کسی که به عیب نفس خویش، توجه کند از عیب دیگران، چشم میپوشد)نظامی:به عیب خویش یک دیده نماییبه عیب […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۵۵
[صفحه ۷۸۱](دنیا برای دیگری آفریده شده است نه برای خود). مقصود امام (ع) آن است که دنیا برای آمادگی و درک اجر و پاداش اخروی آفریده شده است نه برای […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۲۰۰
[صفحه ۲۳۸]اللغه: تطلع: تظهر او تودی. و مطالعها: مواضعها. و یقدر: یقیس او یشبه. و یتبیغ: یهیج به. الاعراب: ما للاستفهام مبتدا، و کنت زائده، و جمله تصنع خبر المبتدا، […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۵۰ – ترجمه اردبیلی
و فرمود در کلامی که جاری شده این در مجرای کلامیکه گذشته پس بعضی از مردمان انکار کنندهاند فعل منکر را بدست خود وزبان خود و دل خود پس این […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۹۵
[صفحه ۴۹۱]امام (ع) شنید، مردی میگفت: انا لله و انا الیه راجعون حضرت فرمود: (سخن: انا لله، اعتراف ما بر آن است که ما مملوک خداییم، و گفتار: و انا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – نامه ۷۱
[صفحه ۱۰۷](الفصل الثالث و العشرون- فی عتاباته (ع) لعماله و غیرهم) قال الرضی: و المنذر هذا هو الذی قال فیه امیرالمومنین (ع): انه لنظار فی عطفیه، مختال فی بردیه، تفال […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۷۷
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۷۷ وَ قَالَ ع أَشَدُّ اَلذُّنُوبِ مَا اِسْتَخَفَّ بِهَا صَاحِبُهُ حکمت ۴۷۷ بزرگ ترین گناه (اعتقادى) و درود خدا بر او، فرمود: […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۵۳ به مالک – پیوند گروه هاى اجتماعى
فَالْجُنُودُ، بِإِذْنِ اللهِ، حُصُونُ الرَّعِیَّهِ، وَزَیْنُ الْوُلاَهِ، وَعِزُّ الدِّینِ، وَسُبُلُ الاَْمْنِ وَلَیْسَ تَقُومُ الرَّعِیَّهُ إِلاَّ بِهِمْ. ثُمَّ لاَ قِوَامَ لِلْجُنُودِ إِلاَّ بِمَا یُخْرِجُ اللهُ لَهُمْ مِنَ الْخَرَاجِ الَّذِی یَقْوَوْنَ بِهِ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۷۹
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۷۹ وَ قَالَ ع خُذِ اَلْحِکْمَهَ أَنَّى کَانَتْ فَإِنَّ اَلْحِکْمَهَ تَکُونُ فِی صَدْرِ اَلْمُنَافِقِ فَتَلَجْلَجُ فِی صَدْرِهِ حَتَّى تَخْرُجَ فَتَسْکُنَ إِلَى صَوَاحِبِهَا […]