آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۹۵ – ترجمه اردبیلی
و فرمود میآید بر مردمان زمانی که مقرّب نباشد بجز مکّار غمّاز سخنچین و زیرک خوانده نشود در آن بجز بدکار و ضعیفخوانده نشود در آن مگر منصف داد کننده […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۵۶
[صفحه ۷۱۰](از آنچه ممکن نیست، مپرس، که در آنچه شدنی است برای تو کاری هست). امام (ع) دستور داده است آنچه را که برای انسان ممکن نیست – از قبیل […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۳۴
[صفحه ۲۲۵]اللغه: اف: للتضجر. و السام: الملل. و غمره الماء: علاه و غطاه، و غمره الموت: سکره تغمر العقل. و الذهول: النسیان. و رتج الباب: اغلقه، و رتج علی المتکلم: […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲ وَ قَالَ ع أَزْرَى بِنَفْسِهِ مَنِ اِسْتَشْعَرَ اَلطَّمَعَ وَ رَضِیَ بِالذُّلِّ مَنْ کَشَفَ عَنْ ضُرِّهِ وَ هَانَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ مَنْ أَمَّرَ […] -
0
خطبه ۱۶۳ نهج البلاغه – به هنگامىکه نزد آنحضرت آمدند و از اعمال ناپسند عثمان شکایت کردند
و من کلام له عصفحه ۱۷۵ از ۲۶۳لَمّا اجْتَمَعَ النّاسُ اِلَیْهِ وَ شَکَوْا ما نَقْمُوهُ عَلی عُثْمانَ ، وَ سَاءَلُوهُ مُخاطَبَهُ عَنْهُمْوَاسْتَعتابَهُ لَهُمْ ، فَدْخَلَ ع عَلی عُثْمانَ فَقالَ : […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۶۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۶۲ و من کلام له ع لبعض أصحابه و قد سأله کیف دفعکم قومکم عن هذا المقام و أنتم أحق به فقال […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۶۳
[صفحه ۷۱۹](هیچ بزرگی بالاتر از اسلام و هیچ عزتی برتر از پرهیزگاری، و هیچ پناهگاهی استوارتر از پارسایی و هیچ شفیعی پیروزتر و رهایی بخشتر از توبه و بازگشت به […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۹۷
[صفحه ۸۱]اللغه: المراد بالعقد هنا المبادیء الانسانیه التی تنتظم الحیاه بها و تستقیم باتفاق الجمیع. و بیوت المدر: ما کان منها بالطوب او الحجر. و بیوت الوبر: الخیام. و نبا […] -
0
خطبه ۵۷ نهج البلاغه – در خطاب به خوارج نهروان
و من کلام له ع کلم بِه الْخَوارِجاءَصَ ابَکُمْ حَاصِبٌ وَ لَا بَقِیَ مِنْکُمْ آبِرٌ ، اءَ بَعْدَ إِیمَانِی بِاللَّهِ وَ جِهَادِی مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَ لّی اللّهُ عَلَیهِ وَ […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۶۹
[صفحه ۶۵۴]غیراللیل: باقیماندهی شب، دهماء: سیاه، تار، تکشر: لبخند بطوری که دندانها دیده شوند، اغر: روشن، واضح، (نه، به خدایی که به قدرت او شب کردیم، در باقیماندهی شب تاری […]