آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۶
[صفحه ۴۴۱]دهقانان شهر انبار، امام (ع) را به هنگام رفتن به شام، ملاقات کردند و برای احترام از اسبها پیاده شدند و در پیشاپیش آن بزرگوار شروع به دویدن کردند، […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۰۷
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۰۷ وَ قَالَ ع مَا اِسْتَوْدَعَ اَللَّهُ اِمْرَأً عَقْلاً إِلاَّ اِسْتَنْقَذَهُ بِهِ یَوْماً مَا حکمت ۴۰۷ ارزش عقل (علمى، معنوى) و درود […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۵۲
[صفحه ۲۸۹]اللغه: تصرمت: انقطعت او فنیت. و آذنت: اعلمت. و تنکر: تغیر. و حذاء: مسرعه. و تحدو: تسوق. و السمله: بقیه الماء. و الاداوه: اناء الماء. و المقله: حصاه توضع […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۳۱۸
[صفحه ۴۱۰]ابدا لا عذر لمن یتجرا علی الحرام و معصیه الله، لا بعد الستین و لا قبلها.. و ما اراد الامام بقوله هذا الا توبیخ العاصی اذا بلغ الستین.. و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۱۹
[صفحه ۲۲۷]المراد بذوی المروئات کل من یانف من القبیح، و ینزه نفسه عما یشین، و یتغافل عن زلل الاخوان، و قال بعض السلف: رایت المعاصی مذله، فترکتها مروئه. اما العثرات […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – نامه ۱
[صفحه ۳۰۲](الفصل التاسع و العشرون- فی ما یتعلق بعثمان و عمر) قول المصنف: (بسم الله الرحمن الرحیم) لیس فی (ابنمیثم). (باب المختار من کتب مولانا امیرالمومنین) لیس فی (ابن ابیالحدید […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۱۰۶
اهلبیت و راه میانهنحن النمرقه الوسطی(ما راه حد وسط و میانهایم)مولوی:هر که گیرد پیشهای بیاوستاریشخندی، شد به شهر و روستاهر که تازد سوی کعبه، بیدلیلهمچو این سرگشتگان، گردد، ذلیل [۳۶۰۳].سعدی:به […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم – خطبه ۶۸ – سخن محمّد بن ابى بکر هنگام اعطای حکومت مصر
خطبه ۶۸ و من کلام له علیه السّلاملمّا قلّد محمّد بن ابى بکر مصر، فمُلکت علیه و قُتل از سخنانى است که امام(علیه السلام) پس از آن که فرمان حکومت […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – نامه ۱۱ – به گروهی از سپاهیان
[صفحه ۶۴۳]از سفارشهای امام که به جمعی از لشکریانش فرمود، هنگامی که آنها را به سوی دشمن فرستاده بود: عین: جاسوس طلیعه الجیش: کسی که برای اطلاع از حال دشمن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۱۱۴
بهرهبرداری از فرصتهااضاعه الفرصه غصه(ضایع کردن و عدم بهرهبرداری صحیح از فرصت، مایهی غصه است)نظامی گنجوی:به هنگام خود گفت باید سخنکه بیوقت، بر ناورد، نار بنخروسی که بیگه نوا برکشدسرش […]