آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۰۶
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۰۶ و من کلام له ع و قد سمع قوما من أصحابه یسبون أهل الشام أیام حربهم بصفین إِنِّی أَکْرَهُ لَکُمْ أَنْ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۶۷ – ترجمه اردبیلی
بگیر از دنیا آنچه آمده است بتو و برگرد از تحصیل آنچه برگشته است بتو پس اگر تو نکنی پس نیکو باش در طلب کردنبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۱۱۸
یاد مرگ(تبع جنازه فسمع رجلا یضحک) فقال: کان الموت فیها علی غیرنا کتب(گویا مرگ به غیر ما نوشته شده)ابوالمعالی:به مرگ دگران تا چند رنجهنه مرگ آرد ترا هم در شکنجه […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۵۰
[صفحه ۶۲۸]املاق: تنگدستی، (هرگاه تنگدست شدید با دادن صدقه، با خدا معامله کنید). قبلا گذشت که صدقه دادن باعث فزونی لطف خدا میگردد. این است که به فقرا دستور میدهد […] -
0
نامه ۵۰ نهج البلاغه – به امیران سپاه خود
و من کتاب له ع إ لی اءُمَرائه عَلَی الْجُیُوشِمِنْ عَبْدِ اللَّهِ عَلِیِّ بْنِ اءَبِی طَالِبٍ اءَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ إِلَی اءَصْحَابِ الْمَسَالِحِ . اءَمَّا بَعْدُ ، فَإِنَّ حَقّا عَلَی الْوَالِی اءَلا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۱۲۲
علم و عملمن قصر فی العمل ابتلی بالهم(کسی که در عمل «کردار» کوتاهی ورزد به اندوه گرفتار میشود)سنائی غزنوی:علم با کار سودمند بودعلم بیکار پایبند بود [۳۶۸۳].سعدی:علم، چندان که بیشتر […] -
0
خطبه ۱۲۷ نهج البلاغه – باز هم به خوارج
و من کلام له ع لِلْخَوارِجِ اءَیْضافَإ نْ اءَبَیْتُمْ إ لا اءَنْ تَزْعُمُوا اءَنِّی اءَخْطَاءْتُ وَضَلَلْتُ فَلِمَ تُضَلِّلُونَ عَامَّۀَ اءُمَّۀِ مُحَمَّدٍ صَلّی اللّهُ عَلَیهِ وَ آلِه بِضَلالِی ، وَ تَأْخُذُونَهُمْ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۹۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۹۲ وَ قَالَ ع یَا اِبْنَ آدَمَ مَا کَسَبْتَ فَوْقَ قُوتِکَ فَأَنْتَ فِیهِ خَازِنٌ لِغَیْرِکَ حکمت ۱۹۲ پرهیز از زراندوزى (اخلاقى، اقتصادى) […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۱۳۹
[صفحه ۴۹۲](الفصل الثامن- فی الامامه الخاصه) اقول: رواه الطبری مع زیاده فی صدره و ذیله ففیه (ثم تکلم علی (ع) (یوم الشوری) فقال: الحمد لله الذی بعث محمدا منا نبیا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۴۲۸
بزرگواران اهل کرماولی الناس بالکرم من عرفت به الکرام(سزاوارترین مردم به بزرگواری و کرم پیشگی، کسی است که کرم پیشهگان را در جامعه معرفی میکند).شهریار:نیست چندان کرم این جان جنین […]