آرشیو نهج البلاغه
-
0
نامه ۳۵ نهج البلاغه – به عبداللّه بن عباس پس از شهادت محمّد بن ابوبکر در مصر
و من کتاب له ع إ لی عَبُدِ اللَهِ بْنِ اءلْعَبَاسِ بَعْدَ مَقْتَلِ مُحَمَّدِ بنِ اءَبِی بَکْرٍ بِمِصْرَصفحه ۴۷ از ۹۱اءَمَّا بَعْدُ ، فَإِنَّ مِصْرَ قَدِ افْتُتِحَتْ وَ مُحَمَّدُ بْنُ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۳۱۳
[صفحه ۱](الفصل الثلاثون- فی بیعته (ع)) اقول: هکذا فی (المصریه) و الصواب: (فاذا عصیتک فاطعنی) کما فی (ابن ابیالحدید و ابن میثم) و (الخطیه) و ما یاتی من سنده. و […] -
0
خطبه ۱۳۰ نهج البلاغه – به ابوذررحمه الله هنگامىکه او را به ربذه تبعید کردند
و من کلام له ع لا بِی ذَرٍ ، رَحِمَهُ اللَهُ لَمَا اءُخْرِجَ إ لَی الرَّبَذَهِیَا اءَباذَرٍّ ، إِنَّکَ غَضِ بْتَ لِلَّهِ فَارْجُ مَنْ غَضِ بْتَ لَهُ ، إِنَّ الْقَوْمَ […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۱۶
[صفحه ۴۱۸](کارها تابع مقدراتند، به حدی که تدبیر و مالاندیشی باعث نابودی و هلاکت میگردد). به خاطر پیروی کارها از تقدیر الهی و جریان امور بر طبق قضای الهی، کلمهی […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۴۰۶
[صفحه ۴۶۲](و فی خبر آخر انه قال للاشعث بن قیس معزیا: ان صبرت صبر الاکارم و الا سلوت سلو البهالم). قال ابن ابیالحدید: حکاه ابوتمام فقال: و قال علی فی […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۳۵ – ترجمه اردبیلی
صفحه ۲۶۶ از ۳۰۲کرم مهربانتر است ازنسخه نهج البلاغه (براساس ترجمه اردبیلی)، ص: ۳۷۵خویشبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
شرح نهج البلاغه مکارم – خطبه ۸۱ – از سخنان امام درباره زهد
خطبه ۸۱(۱) و من کلام له علیه السّلامفی الزهداز سخنان امام علیه السلام که درباره زهد فرموده است. ۱٫ سند خطبه: بخش اوّل خطبه مزبور را، مرحوم «صدوق» پیش از […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۳۷ – ترجمه اردبیلی
و از کلام علی علیه السلام است در دعوی طلحه و زبیرو بخدا که نپسندیدند طلحه و زبیر بر من فعل منکری را بزعم خود و نگردانیدند میان من و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۰۸ – توانایی خداوند
[صفحه ۸۷]از خطبه های آن حضرت علیه السلام است: لهف: اندوه ابد: همیشگی حاص عن الشیء: از آن منحرف شد و گریخت ملهوف: ستمدیدهای این که دادخواهی میکند امد: مدت، […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۹۲
[صفحه ۲۷۳]المراد باولی الناس بالانبیاء الولایه عنهم، و یعبر عنها بالخلافه، و هی علاقه الهیه طبیعیه بین النبی و خلیفته، و لا تکون هذه الخلافه او الولایه و لن تکون […]