آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۵۵
[صفحه ۳۸۴](الفصل السادس- فی النبوه الخاصه) اقول: قال ابن ابیالحدید: هذا الکلام قاله امیرالمومنین (ع) فی قصه ابن الحضرمی حیث قدم البصره من قبل معاویه، و استنهض امیرالمومنین (ع) اصحابه […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۴۳
رابطهی میان دنیا و آخرتمراره الدنیا حلاوه الاخره، و حلاوه الدنیا مراره الاخره(تلخکامی دنیا، مایهی شیرینکامی در آخرت است و شیرین کامی در دنیا باعث تلخکامی در آخرت است)نظامی:جهان آن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۳
[صفحه ۳۰۷]اقول: نقله (التحف) کالاول جزء وصیته للاشتر مع زیادات، و فیه بدل قوله (و الزهد ثروه): (و الشکر ثروه). ثم ان ابن ابیالحدید جعل هذا عنوانین، الاول الی قوله […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۲۰
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۲۰ و من کتاب له ع إلى زیاد ابن أبیه و هو خلیفه عامله عبد الله بن عباس على البصره و عبد […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۴۵۸
[صفحه ۴۸۰]هذه الکلمه وردت ایضا فی کلام النبی (ص). و الوکاء: رباط القربه، و الالسه: موخر الانسان، و المراد بها هنا الوعاء، و المعنی ان الالسه وعاء او کالوعاء تربطه […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۲۳
[صفحه ۵۴۶]و قال علیهالسلام: قال ابن میثم انما وجب اتقاء البرد فی اوله لان الصیف و الخریف یشترکان فی الیبس، فاذا ورد البرد ورد علی ابدان استعدت بحراره الصیف (الفصل […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۶۹ – به حارث همدانى
از نامه هاى امام(علیه السلام)که به حارث همدانى است.(۱)۱٫ سند نامه: مرحوم خطیب نویسنده کتاب مصادر از دو قرینه استنباط مى کند که این نامه در کتاب هاى دیگرى جز […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۷۶
[صفحه ۵۹۵]اقول: رواه (امالی الشیخ) عن ابیالمفضل عن عبیدالله بن الحسین العلوی النصیبی عن الجواد (ع) عن آبائه (ع) هکذا: (الهیبه خیبه و الفرصه خلسه و الحکمه ضاله المومن فاطلبوها […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – نامه ۱۹
[صفحه ۶۰۰]اقول: الاصل فیه ما رواه الیعقوبی فی (تاریخه): انه (ع) کتب الی عمر ابن ابیسلمه: اما بعد، فان دهاقین عملک شکوا غلظتک، و نظرت فی امرهم فما (الفصل الخامس […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۶۸ – سرزنش یاران
[صفحه ۴۰۵]از سخنان آن حضرت (ع) است حوص: خیاطی کردن. تهتک: پاره شود. اطل: ظاهر شود، آشکار گردد. بکار: جمع بکر، شتر جوانی که تازه برپشتش بار نهادهاند. عمده: شتری […]