آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۸۳
[صفحه ۴۷۶](الفصل الستون- فی موضوعات مختلفه) و قال علیهالسلام: اقول: قد عرفت فی سابقه ان المبرد و ابن قتیبه و المسعودی رووه ذیل الکلام الاول منه، و کذا رواه المفید […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۸۵
[صفحه ۴۸۱]ابوجعفر، امام محمد بن باقر (ع) نقل کرده است که علی (ع) فرمود: (دو امان از عذاب خدا روی زمین وجود دارد، یکی از آنها از دست رفته است […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۵۴ – ترجمه اردبیلی
و از این عهد نامه استصفحه ۲۲۳ از ۳۰۲و من سؤال میکنم از خدا بفراخی رحمت او و بزرگی قدرت او بر دادن هر چه مرغوبست که توفیق دهد مرا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۳۵۴
پرهیز از مجادله، بحث بیحاصلراه حفظ آبرومن ضن بعرضه فلیدع المراء(کسی که به حفظ آبروی خویش میاندیشد باید بحثهای لجاجتآمیز یعنی جدل با دیگران را کنار بگذارد)سعدی:نه در هر سخن […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۵۶
[صفحه ۷۸۱](بنیامیه میدان فرصتی دارند تا در آن بتازند، و چون در امر خلافت میان آنها اختلاف افتد، کفتارها، آنان را بفریبند و بر ایشان چیره شوند). سیدرضی گوید: مرود، […] -
0
خطبه ۱۱۶ نهج البلاغه – در نکوهش کسانى که به مال و جان بُخل مىورزند
و من کلام له عفَلا اءَمْوالَ بَذَلْتُمُوها لِلَّذِی رَزَقَها ، وَ لا اءَنْفُسَ خاطَرْتُمْ بِها لِلَّذِی خَلَقَها ، تَکْرُمُونَ بِاللَّهِ عَلَی عِبادِهِ ، وَ لا تُکْرِمُونَ اللَّهَ فِی عِبَادِهِ ،فاعْتَبِرُوا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۱۶۸
[صفحه ۴۹۴]اللغه: المراد بالقائم هنا المستقیم، و بالهالک من لا یرتدع عن سبیل التهلکه، و المبتدعات المشبهات: السیئات البست ثوب الحسنات. و یارز: یرجع. الاعراب: غیر ملومه حال من طاعتکم، […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۳۳ – در راه جنگ اهل بصره
و من خطبه له علیه السّلامعند خروجه لقتال أهل البصره، و فیها حکمه مبعث الرسل، ثم یذکر فضله و یذم الخارجین.قال عبدالله بن عباس: دخلت على امیرالمؤمنین(علیه السلام) بِذی قار […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۶۷
[صفحه ۱۷۲]اللغه: العصر: آخر النهار. و العصران: الغداه و العشی، ای اللیل و النهار، و فی مجمع البحرین للشیخ الطریحی: جاء فی الحدیث: حافظ علی العصرین، یرید صلاه الفجر و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۵۷ – ترجمه اردبیلی
زن کژدمی است که شیرینسیت گزیدن اوبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی