آرشیو نهج البلاغه

[صفحه ۴۰۸](الفصل التاسع عشر- فیما ارشد الثانی فی مصالح الاسلام) قال ابن ابی‌الحدید: اختلف الحال التی قال (ع) هذا الکلام لعمر، فقیل فی غزاه القادسیه ذهب الیه المدائنی فی فتوحه […]

ادامه ...

[صفحه ۶۱۴](سنگ غصبی در خانه باعث ویرانی آن است). امام (ع) کلمه: (رهن: گرو) را استعاره از سنگ غصبی در خانهی ستمگر از آن رو آورده، که سنگ غصبی باعث […]

ادامه ...

[صفحه ۶۸۷](بی نیازی از عذر و بهانه، از آوردن عذر و بهانهی درست، ارزشمندتر است). مقصود امام (ع) آن است که انجام ندادن کاری که باعث عذرخواهی شود، و در […]

ادامه ...

[صفحه ۴۲۱]الظلم: وضع الشیء فی غیر موضعه مادیا کان او معنویا، و لا یختص بالضرب و السلب، و من هنا صح اطلاق کلمه الظالم علی من خالف و اعتدی و […]

ادامه ...

[صفحه ۷۶۷](تمام پارسایی بین دو کلمه از قرآن است که خداوند پاک میفرماید: لکیلا تاسوا علی مافاتکم و لا تفرحوا بما آتاکم، و کسی که بر گذشته افسوس نخورد، و […]

ادامه ...

[صفحه ۱۳۱]اللغه: السترات: جمع ستره من ستر الشیء حجبه و غطاه. الاعراب: بذی الباء زائده، و ذی خبر لیس، و اسمها مستتر ای لیس هو ذا ضمیر، المعنی: (الحمد لله […]

ادامه ...

[صفحه ۵۷۶](فردای قیامت شخص ستمگر انگشت ندامت به دندان گزد). امام (ع) با کلمه البادی یعنی کسی که آشکارا کاری کند، احتراز کرده است از کسی که ستم را با […]

ادامه ...