آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۲۳ – ترجمه اردبیلی
و از خطبه آن حضرت است که خواندند بذی قار و او در وقتی که توجه کننده بود ببصره ذکر کرده است او را واقدی در )کتاب جملپس آشکارا کرد […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۳۹
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۳۹ وَ قَالَ ع مَنْ أَطَاعَ اَلتَّوَانِیَ ضَیَّعَ اَلْحُقُوقَ وَ مَنْ أَطَاعَ اَلْوَاشِیَ ضَیَّعَ اَلصَّدِیقَ حکمت ۲۳۹ زشتى سستى و سخن چینى […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – نامه ۶ – به معاویه
[صفحه ۵۹۸]از نامه های حضرت به معاویه: عزله: اسم مصدر از اعتزال است. تجنی: آن است که بر کسی گناهی ببندد که آن را انجام نداده است. (همان مردمی که […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۱۸۱
[صفحه ۲۳]اللغه: النوامی: الزوائد. و الامتنان: الانعام. و الطول: الفضل. و خنع: خضع. و موطدات: مثبتات فی مدارها. و متلکئات: مبطئات کما فسرها الامام بالعطف علیها. و الطواعیه: الطاعه. و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۹۳ – ترجمه اردبیلی
و فرمود اگر نیستی بردبار پس بتکلّف خود را بر بردباری دار بدرستی که کم است که کسی که شبیه سازد خود را بگروهی که بجزنزدیک باشد از ایشانصفحه ۲۶۱ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۳۱ – ترجمه اردبیلی
و از سخن علی علیه السلام است بر او باد سلام گفت او را امر عبد اللّه بن عباس راهنگامی که فرستاد او را بسوی زبیر تا بازگرداند او را […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۳۴
[صفحه ۲۲۵]اللغه: اف: للتضجر. و السام: الملل. و غمره الماء: علاه و غطاه، و غمره الموت: سکره تغمر العقل. و الذهول: النسیان. و رتج الباب: اغلقه، و رتج علی المتکلم: […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۰۶
[صفحه ۴۲۹](الفصل السابع- فی الامامه العامه) اقول: رواه (تحف العقول) هکذا: اذا سمعتم من حدیثنا ما لا تعرفونه، فردوه الینا و قفوا عنده، و سلموا اذا تبین لکم الحق، و […] -
0
خطبه ۱۳۷ نهج البلاغه – درباره طلحه و زبیر
و من کلام له ع فی مَعْنی طَلْحَۀَ وَ الزُبَیْرِوَ اللَّهِ ما اءَنْکَرُوا عَلَیَّ مُنْکَرا ، وَ لا جَعَلُوا بَیْنِی وَ بَیْنَهُمْ نِصْ فا ، وَ إِنَّهُمْ لَیَطْلُبُونَ حَقّا هُمْ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – نامه ۱۲
[صفحه ۵۰۶]اقول: المفهوم من کتب السیر ان وصیته(ع) الی معقل الی قوله(فسر علی برکه الله)، و اما ما بعده(فاذا لقیت العدو … )، فانما وصیته(ع) الی الاشتر حین بعثه مددا […]