آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۴۹
[صفحه ۱۶۷](الفصل الاول- فی التوحید) (الحمد لله الذی بطن خفیات الامور) ای: صار باطنا لها حتی کانها ظاهره بالنسبه الیه تعالی، کما قال (ع) فی کلام له آخر: (کل باطن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – نامه ۱۰ – به معاویه
شجاعت علی(معاویه) و قد دعوت الی الحرب، فدع الناس جانبا و اخرج الی،… فانا ابوحسن قاتل جدک و اخیک و خالک شدخا یوم بدر و ذلک السیف معی(معاویه مرا به […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۱۶۸ – سخن با گروهى از یارانش بعد از بیعت
وَ مِنْ کَلاَم لَهُ عَلَیْهِ السَّلامُبعد ما بویع بالخلافهو قد قال له قوم من الصحابه: لو عاقبت قوماً ممن أجلب على عثمان؟ فقال(علیه السلام) :از سخنان امام(علیه السلام) است که […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۲۰۱
[صفحه ۲۴۳]اللغه: لا یتاثم و لایتحرج: لایتجنب الاثم و الحرج. و لقف: تناول بسرعه. و لم یهم: من الوهم لا الیهم ای الجنون. و المحکم الواضح. و المتشابه: المشکل. الاعراب: […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۵۴ – درباره تاخیر جنگ
[صفحه ۳۱۰]از سخنان آن حضرت (ع) است هنگامی که یارانش تصور کردند حضرت در جنگ با شامیان کندی و درنگی دارد ایراد فرموده است. عشا الی النار: با چشم ضعیف […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۵۴
[صفحه ۱۲۴]اللغه: السلطان الغالب: الرهبه. العرض الحاضر: الرغبه. الاعراب: طائعین حال، و کذا کارهین، و باحق الباء الزائده. المعنی: قال الشریف الرضی: ذکر ابوجعفرالاسکافی فی کتاب المقامات ان الامام ارسل […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۸۱ – ترجمه اردبیلی
فرمود مر مردی را دید که میشتافت بر دشمنی که مر او را بود به آن چیزی که در آن ضرر رسانیدن بود بنفس خودش جز ایننیست که تو همچون […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۷۱
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۷۱ و من خطبه له ع فی ذم أهل العراق و فیها یوبخهم على ترک القتال و النصر یکاد یتم ثم تکذیبهم […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – خطبه ۷۷ – نیایش
یاری خواستن از خداوند(نیایش)اللهم اغفرلی ما انت اعلم به منی، فان عدت فعد علی بالمغفره(خدایا مرا ببخش به آنچه تو از من آگاهتری، و اگر بار دیگر بسوی گناهان باز […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۴۴۳
[صفحه ۴۳۶]اقول: کان ابن الزبیر راغبا فی اهل الشام و کانوا زاهدین فیه، فقال یوما: وددت ان لی بکل عشره من اهل العراق رجلا من اهل الشام صرف الدینار بالدرهم. […]