آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۲۰۷
[صفحه ۲۶۷]اللغه: التواصف: تفاعل یکون بین اثنین او اکثر، و ذلک بان اصف لک شیئا، ثم تصفه انت لی بما تری. و التناصف: ان انصفک من نفسی، و تنصفنی من […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۸۹
[صفحه ۲۱۹](الفصل الخامس و الخمسون- کلامه (ع) فی القلوب) و قال علیهالسلام: اقول: و کرره فی ۳/۱۹۷ ایضا غفله، و رواه مرفوعا حفص بن البحتری عنه علیهالسلام هکذا: روحوا انفسکم […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۱۵۸
خود بزرگبینی و غرورالاعجاب یمنع الازدیاد(خودپسندی، مانع دستیابی به افزایش است)فیض کاشانی:حجاب دیدن آن روی، شرک و خودبینی استز هستی تو رخش را نقاب در پیش استوجود او به مثل […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۴۴ – ترجمه اردبیلی
و فرمود گمراه نشدم و گمراه نشدند بمنبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
خطبه ۲ نهج البلاغه – پس از بازگشت از صفّین
وَ مِنْ خُطْبَهٍ لَهُ عَلَیْهِ السَّلامُ بَعْدَ انْصِرافِهِ مِن صِفِّینَاءَحْمَدُهُ اسْتِتْماما لِنِعْمَتِهِ ، وَ اسْتِسْلاما لِعِزَّتِهِ ، وَ اسْتِعْصاما مِنْ مَعْصِ یَتِهِ ، وَ اءَسْتَعِینُهُ فاقَهً الی کِفایَتِهِ انَّهُ لا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۶۵
[صفحه ۱۶۵]اللغه: اللمح الباصر: کنایه عن الوضوح و الظهور. و المدارج: المسالک: و الاقحام: الادخال بسرعه. و المین: الکذب. و الانتحال: ادعاء ما لیس فیک من صفه او ما هو […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۳۴
[صفحه ۳۶۱]لا تقطع الصله بینک و بین الله کلیه، و تظهر له العقوق و الجفاء.. واهجر ما نهاک عنه، و ان غلبتک الظروف او النفس الاماره علی بعض ما یکره […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۲۷۲
[صفحه ۸۲]من تذکر بعد السفر استعد. ای: استعد بقدر بعده قال تعالی (یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله و لتنظر نفس ما قدمت لغد و اتقوا الله ان الله خبیر […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۹۳ – ترجمه اردبیلی
بدرستی که مر خدای راست بندگان که مخصوص ساخته ایشان را بنعمتها برای منفعتهای بندگان پس ثابت میگرداند آنرا دردستهای ایشان ما دام که میدهند آنرا پس هر گاه منع […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۲۳۵ – سخنی با عبدالله بن عباس
[صفحه ۵۴۵]گفتار آن حضرت (ع) است. ینبع: آبادی کوچکی از نواحی شهر مدینه هتف الناس: فریاد برآوردن مردم، و او را به نام خواندن ناضح: شتری که به وسیلهی آن […]