آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – نامه ۲۴ – وصیت درباره دارایی خود
وصف حسینو حسین حی قام بالامر بعده(پس از حسن (ع)، امام حسین (ع) مسئولیت امر را بر عهده خواهد گرفت)ملکالشعراء بهار:خامس آل عبا، سبط دوم، قطب سومآن سپهری که فلک […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۲۹
[صفحه ۵۳۵]قال ابن ابیالحدید: روی محمد بن یعقوب الکلینی: ان امیرالمومنین (ع) استصرخ الناس عقیب غاره الضحاک علی اطراف اعماله، فتقاعدوا عنه فخطبهم فقال: (ما عزت دعوه من دعاکم، و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۹۳
[صفحه ۶۷۰](پیامرسان تو بیانگر عقل تو است، و نامهات رساترین چیزی است که از جانب تو سخن میگوید). لفظ (الترجمان للعقل) را برای رسول استعاره آورده است برای این که […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۸۸ – در ذکر فضائل خویش
[صفحه ۷۹۶]از خطبه های آن حضرت علیه السلام است: هینمه: آواز آهستهای که شنیده میشود لیکن فهمیده نمیشود. (از اصحاب محمد (ص) آنانی که نگهبانان اسرار اویند میدانند که من […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۱۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۱۲ و من خطبه له ع ذکر فیها ملک الموت و توفیه النفس و عجز الخلق عن وصف اللّه هَلْ تُحِسُّ بِهِ […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۰۴
[صفحه ۶۷۶](دلها اقبال و ادبار دارند وقتی که روآوردند آنها را به مستحبات وادارید، و هنگامی که رو برگرداندند، به واجباب بسنده کنید). قبلا معنی اقبال و ادبار دلها گذشت. […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۶ – به معاویه
از نامه هاى امام(ع) استکه به معاویه نگاشته(۱)۱ . سند نامه:این نامه بخشى از یک نامه مشروح تر است که امام(ع) آن را براى معاویه مرقوم داشت و همراه با […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۳
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۳ وَ قَالَ ع اَلنَّاسُ أَبْنَاءُ اَلدُّنْیَا وَ لاَ یُلاَمُ اَلرَّجُلُ عَلَى حُبِّ أُمِّهِ حکمت ۳۰۳ ارزش دنیا دوستى (اخلاقى، تربیتى) و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۴۰
[صفحه ۵۱۷]و قال علیهالسلام: لبعض اصحابه: (الفصل الستون- فی موضوعات مختلفه) قول المصنف: (و قال علیهالسلام لبعض اصحابه): هو صالح بن سلیم بن سلامان بن طی (فی عله اعتلها) فلم […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۱۷۱
[صفحه ۳۲۹]الطمع من امهات الرذائل، و عله العلل للفساد و الضلال فی طول الارض و عرضها.. فهو یخرج الانسان عن انسانیه، و یقوده الی الذل و الهوان و العبودیه للجبابره […]