آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۱
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۱ و قد روی عنه ع هذا المعنى بلفظ آخر و هو قوله قَلْبُ اَلْأَحْمَقِ فِی فِیهِ وَ لِسَانُ اَلْعَاقِلِ فِی قَلْبِهِ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۴۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۴۲ وَ قَالَ ع اَلتَّوَدُّدُ نِصْفُ اَلْعَقْلِ حکمت ۱۴۲ دوستىها و خردمندى (اخلاقى، اجتماعى) و درود خدا بر او، فرمود: دوستى کردن […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۳
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۳ وَ قَالَ ع مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ یُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ حکمت ۲۳ ضرورت عمل گرایى (اخلاقى، اجتماعى) و درود خدا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۴۴۶
ملاک فقر و داراییالغنی و الفقر بعد العرض علی الله(بینیازی و بیچیزی، پس از عرضه شدن اعمال به پیشگاه خدا، آشکار میشود).نظامی:چنین گفتند دانایان هشیارکه نیک و بد به مرگ […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۲۰۱ – انتخاب راه روشن
یَعِظُ بِسُلُوکِ الطَّریقِ الْواضِحِاز سخنان امام(علیه السلام) است که در آن به انتخاب راه روشن توصیه فرموده است.(۱)۱٫ سند خطبه:این خطبه را جمع کثیرى از دانشمندان و علماى اسلام که […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۴۱
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۴۱ وَ قَالَ ع قِلَّهُ اَلْعِیَالِ أَحَدُ اَلْیَسَارَیْنِ حکمت ۱۴۱ راه آسایش (اجتماعى، اقتصادى) و درود خدا بر او، فرمود: اندک بودن […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۲۰۳ – درباره زهد در دنیا و تشویق به آخرت
فِی التَّزْهیدِ مِنَ الدُّنْیا وَ التَّرْغیبِ فِی الآخِرَهِاز سخنان امام(علیه السلام) است درباره زهد در دنیا و تشویق به آخرت.(۱)۱٫ سند خطبه:جمعى از بزرگان علما پیش و بعد از سیّد […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۱۷۶
[صفحه ۵۴۶]اللغه: ان یجعجعا عند القرآن: ان یقیما عنده، و یحبسا نفیسهما علیه، کما فسره الامام بقوله: (و لا یتجاوزاه) و المراد بالثقه هنا الحجه. و معکوس الحکم: عکس الحق […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۹۳
[صفحه ۲۷۳]قال الامام هذا حین سمع رجلا من الخوارج یتهجد ای یصلی و یتعبد فی اللیل. و الیقین ان تومن بالله کانت تراه، و من بلغ ایمانه الی هنا لم […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۰۵ – ترجمه اردبیلی
بیشتر افتادن خردها در زیر برقهای مواضع طمع استبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی