آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – نامه ۰۲۲ – به ابنعباس
افسوس راستینولیکن اسفک علی ما فاتک منها(تاسف تو باید هنگامی باشد که از امور اخروی، چیزی را از دست دادهای)ابوسعید ابوالخیر:افسوس که عمر رفت بر بیهودههم لقمه حرام و هم […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۷۳ – ترجمه اردبیلی
از بنده خدا علی امیر مؤمنان علیه السلام بسوی عبد اللَّه پسر العبّاس رضی اللَّه عنهاما پس از و صلوات و حمد پس بدرستی که تو نیستی پیشی گیرنده بر […] -
0
نامه ۷ نهج البلاغه – در پاسخ معاویه که ردّ بیعت آن حضرت روا نیست
و من کتاب منه ع إ لَیْهِ اءَیْضااءَمّا بَعْدُ فَقَدْ اءَتَتْنِی مِنْکَ مَوْعِظَۀٌ مُوَصَّلَۀٌ ، وَ رِسالَۀٌ مُحَبَّرَهٌ نَمَّقْتَها بِ َ ض لالِکَ ، وَ اءَمْ َ ض یْتَها بِسُوءِ […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۲۴ – وصیت در مورد موقوفات بعد از جنگ صفین
از وصایا و سفارشهاى امام(ع) استکه درباره اموال (و موقوفاتش) بعد از بازگشت از صفینمرقوم فرموده است(۱)۱ . سند وصیّت نامه:بر حسب آنچه در مصادر نهج البلاغه آمده این وصیّت […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۱۳ – ترجمه اردبیلی
نزد خواندن این آیت که مردانی که مشغول نسازد ایشان را سوداگری و نه خرید و فروخت از ذکر خدابدرستی که خدای سبحانه که پاکست از عیوب گردانید یاد کردن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۲۰
[صفحه ۳۵۴]الغرض من الملک اطمئنان النفس، و ضمان القوت، و الغنی عن الاخرین: و القناعه تکفل هذا الغرض و تحققه، و ایضا تقود صاحبها الی الرضا بما اعطی الله و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۵۹ – ترجمه اردبیلی
نگردانید علم خود را که منشاء آخرت دارید نادانی و نه یقیان را بآن شک بجهۀ ترک عمل آن جهانی هر گاه دانستید پس کارکنید برای آن و هر گاه […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۶۳ – به ابوموسى اشعرى
إلى أبی مُوسَى الأَشْعَری وَهُوَ عامِلُهُ عَلَى الْکُوفَهِ وَقَدْ بَلَغَهُ عَنْهُ تَثْبیطُهُ(۱)النّاسِ عَنِ الخُرُوجِ إلَیْهِ لَمّا نَدَبَهُمْ(۲) لِحَرْبِ أصْحابِ الْجَمَلِاز نامه هاى امام(علیه السلام) است کهبه ابوموسى اشعرى فرماندار آن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۴۰۵
[صفحه ۴۵۴]الاغمار: جمع غمر، و هو الجاهل، و المعنی: کل من نزلت به نازله فلابد ان یسلوها و ینصرف عنها مع مرور الزمن تماما کما ینصرف الجاهل عن الشیء الذی […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۲۰ – ترجمه اردبیلی
در قول خدای سبحانه که بدرستی که خدا میفرماید بعدل و احسان عدل یعنی انصاف دادنست و تسویه رعایت کردن و احسانتفضّل نمودن بسخاوتبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی