آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴
[صفحه ۴۰۵]خوشنودی به قضای الهی، همدمی نیکوست. دانش میراثی ارزشمند است. آداب پسندیده، زیورهایی تازه و کهنگیناپذیرند. اندیشهی آدمی، آیینهای صاف است. دوازدهم – خوشنودی به قضای الهی همدمی نیکوست. […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۲۹
[صفحه ۴۷۶]اللغه: انتشار حبلکم: تفرقکم. و شقاقکم: عداوتکم و خلافکم. و تغبوا: تغفلوا. و المردیه: المهلکه. و سفه الاراء: ضعفها. و الجائره: المائله عن الحق. و المنابذه: المخالفه. و اللعقه: […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۵۷ – ترجمه اردبیلی
و فرمود هیچ طاعتی نیست مر مخلوق را که انواقع شود در معصیت خالقبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۲۲۲
[صفحه ۲۶۰](الفصل السادس- فی النبوه الخاصه) قول المصنف: (و من خطبه له (ع) خطبها بذی قار) فی (بلدان الحموی): ذو قار ماء لبکر بن وائل قریب من الکوفه بینها و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۴۶
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۴۶ وَ قَالَ ع اِحْذَرُوا نِفَارَ اَلنِّعَمِ فَمَا کُلُّ شَارِدٍ بِمَرْدُودٍ حکمت ۲۴۶ هشدار از پشت کردن نعمتها (معنوى) و درود خدا […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۱
[صفحه ۴۰۳](در هنگام فتنه و آشوب هم چون کرهشتر نر دوساله که مادرش کرهی دیگری را شیر میدهد باش، که نه پشتی دارد تا بر او سوار شوند، و نه […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۹۹ – ترجمه اردبیلی
و فرمود روزی دو قسمست طلب کننده و طلب کرده شدهنسخه نهج البلاغه (براساس ترجمه اردبیلی)، ص: ۴۰۳پس هر که طلب کرد دنیا را طلب کرد او را مرگ تا […] -
0
خطبه ۸۱ نهج البلاغه – در وصف دنیا
و من کلام له ع فِی صِفۀ الدُنیامَا اءَصِفُ مِنْ دَارٍ اءَوَّلُهَا عَناءٌ وَ آخِرُها فَناءٌ فِی حَلَالِها حِسابٌ وَ فِی حَرَامِها عِقابٌ مَنِ اسْتَغْنَی فِیهَا فُتِنَ وَ مَنِ افْتَقَرَ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۴۳
[صفحه ۳۶۵]و مثله فی الخطبه ۱۷۴ (ان الجنه حفت بالمکاره، و ان النار حفت بالشهوات). و یاتی قول الامام: (ان الحق ثقیل مریء- ای هنیء- و ان الباطل خفیف و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۱۱۴
[صفحه ۵۱۵](از دست دادن فرصت مایهی غم و اندوه است). یعنی از دست نهادن کاری که در وقتی امکان انجام دادن آن را داشته است، باعث تاسف و اندوه است، […]