آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۹۰ – ترجمه اردبیلی
و از خطبه او خطبهایست که معروف بخطبه اشباحو آن از خطبههای جلیله آن حضرتست روایت کرد مسعده بن صدقه از صادق جعفر بن محمد علیهما السّلام که او فرمود […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۶۰
[صفحه ۳۱۵]و کمن طلب، الکاف بمعنی مثل خبر لیس. (لا تقاتلوا الخوارج بعدی) من الذین لا یفسدون فی الارض، و الا وجب حکم الله فیهم، و هو قوله تعالی: (انما […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – خطبه ۱۹۱ – درباره معاویه
سیاست دروغین معاویهو الله ما معاویه بادهی منی، ولکنه یغدر و یفجر(به خدا سوگند! معاویه از من سیاستمدارتر نیست لکن او آدمی مکار و حیله پرداز است)سنائی غزنوی:ای همه قول […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۲۱
[صفحه ۴۳۵](الفصل السابع- فی الامامه العامه) اقول: روی الطبری: انه (ع) تکلم بذلک یوم الشوری مع زیاده هکذا: (الحمد لله الذی بعث محمدا (ص) منا نبیا، و بعثه الینا رسولا، […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۴۴۸
ارزش انسانلیس لانفسکم ثمن الا الجنه، فلا تبیعوها الا بهابرای نفستان، بهائی جز جنت نیست پس جز در ازای جنت، آن را نفروشید).امام خمینی (ره):دکه علم و خرد بست، در […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۷۴ – ترجمه اردبیلی
و فرمود در مثل این گفتار که حکمت کم شده مؤمنست پس فرا گیر حکمت را و اگر چه باشد ماخذ آن از اهل نفاقبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۱۶۵
[صفحه ۵۷۰](هر کس نیزهی خشم را به خاطر خدا تیز کند، بر نابود ساختن سخت ترین خلافها قادر خواهد بود). چون خداوند متعال عزیز مطلق است، از این رو نیروی […] -
0
خطبه ۱۴۴ نهج البلاغه – در بعثت پیامبر و فضل اهلبیت
و من خطبۀ له عبَعَثَ اللَّهُ رُسُلَهُ بِما خَصَّهُمْ بِهِ مِنْ وَحْیِهِ ، وَ جَعَلَهُمْ حُجَّۀً لَهُ عَلی خَلْقِهِ ، لِئلاّ تَجِبَ الْحُجَّۀُ لَهُمْ بِتَرْکِ الْإِعْذارِ إِلَیْهِمْ ، فَدَعاهُمْ بِلِسانِالصِّدْقِ […] -
0
نامه ۷۳ نهج البلاغه – به معاویه و تحقیر او
و من کتاب له ع إ لی مُعاوِیَۀَاءَمَّا بَعْدُ ، فَإِنِّی عَلَی التَّرَدُّدِ فِی جَوَابِکَ ، وَ الاِسْتِمَاعِ إِلَی کِتَابِکَ لَمُوَهِّنٌ رَاءْیِی وَ مُخَطِّئٌ فِرَاسَتِی وَ إِنَّکَ إِذْ تُحَ اوِلُنِی […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۸۸
[صفحه ۴۸۵](بیارزشترین دانش، آن دانشی است که بر زبان متوقف است، و بالاترین دانش آن است که در همهی اعضا و جوارح آشکار است). علم اول، کنایه از دانشی است […]